Notowania

ustawa antykryzysowa
12.01.2011 13:00

Umowa na czas określony a ustawa antykryzysowa

"Ustawa antykryzysowa" zawiesiła zasadę, że zawarcie trzeciej umowy na czas określony jest równoznaczne w skutkach z zawarciem umowy na czas nieokreślony.

Podziel się
Dodaj komentarz

"Ustawa antykryzysowa" zawiesiła zasadę, że zawarcie trzeciej umowy na czas określony jest równoznaczne w skutkach prawnych z zawarciem umowy o pracę na czas nieokreślony. Wprowadzono za to ograniczenie "czasowe". Jakie skutki może mieć *przekroczenie 24-miesięcznego okresu zatrudnienia na umowę na czas określony w świetle tej ustawy?*

Obowiązująca od dnia 22 sierpnia 2009r. Ustawa z dnia 1 lipca 2009 r. o łagodzeniu skutków kryzysu ekonomicznego dla pracowników i przedsiębiorców - Dz.U.2009.125.1035 (dalej jako ustawa antykryzysowa), wprowadziła kilka regulacji zmieniających zasady zawierania pomiędzy tymi samymi podmiotami kolejnych umów na czas określony.

Z jednej strony *ustawa antykryzysowa zawiesiła *w okresie od dnia 22 sierpnia 2009r. do dnia 31 grudnia 2011r. (tj. na czas obowiązywania ustawy antykryzysowej) stosowanie art. 251 kodeksu pracy przewidującego (przy spełnieniu określonych warunków), że zawarcie trzeciej umowy o pracę na czas określony jest równoznaczne w skutkach prawnych z zawarciem umowy o pracę na czas nieokreślony.

[ ( http://static1.money.pl/i/h/164/t103588.jpg ) ] (http://msp.money.pl/wiadomosci/kadry/artykul/umowy;na;czas;okreslony;zniszcza;rynek;pracy,33,0,653089.html) Umowy na czas określony zniszczą rynek pracy?
Z drugiej jednak strony w miejsce „ilościowego” ograniczenia umów na czas określony przewidzianego przez art. 251 kodeksu pracy, art. 13 ustawy antykryzysowej wprowadził ograniczenie „czasowe”. Zgodnie z ust. 1 wskazanego artykułu „okres zatrudnienia na podstawie umowy o pracę na czas określony, a także łączny okres zatrudnienia na podstawie kolejnych umów o pracę na czas określony między tymi samymi stronami stosunku pracy, nie może przekraczać 24 miesięcy.” Dodatkowo wydłużony został okres przerwy jaki musi wystąpić pomiędzy umowami aby umowa o pracę nie została uznana za kolejną. Zgodnie bowiem z art. 13 ust. 2 ustawy antykryzysowej „za kolejną umowę na czas określony, w rozumieniu ust. 1, uważa się umowę zawartą przed upływem 3 miesięcy od rozwiązania lub wygaśnięcia poprzedniej umowy zawartej na czas określony.”

Powyższy 24-miesięczny limit nie znajdzie zastosowania jedynie do umów na czas określonych zawartych przed dniem wejścia w życie ustawy antykryzysowej (tj. 22 sierpnia 2009r.), których termin rozwiązania przypada po dniu 31 grudnia 2011r. W takim bowiem przypadku, zgodnie z art. 35 ust. 3 ustawy antykryzysowej umowa taka rozwiązuje się z upływem czasu, na który została zawarta.

Zgodnie ze wskazanymi wyżej przepisami ustawy antykryzysowej, w okresie od 22 sierpnia 2009r. do 31 grudnia 2011r. strony mogą zawrzeć dowolną ilość umów o pracę na czas określony, przy czym łączny okres zatrudnienia na podstawie takiej umowy lub kolejnych umów nie może przekroczyć 24 miesięcy.

Zestawiając ze sobą wskazany 24-miesięczny limit oraz prawie dwu i pół letni okres obowiązywania tego limitu (22 sierpnia 2009r. – 31 grudnia 2011r.) nasuwa się pytania *jakie będą konsekwencje *przekroczenia tego 24-miesięcznego okresu przez strony w okresie obowiązywania ustawy antykryzysowej?

Niestety ustawodawca nie umieścił w ustawie antykryzysowej regulacji dających odpowiedzi na powyższe pytanie, co należy uznać za niedopatrzenie. Stanowiska prezentowane w literaturze opowiadają się za tym, że umowa na czas określony zawarta z naruszeniem przepisu wprowadzającego 24-miesięczny limit może być uznana za umowę zawartą na czas nieokreślony.

Maria Teresa Romer wskazuje, że o ile przepis wprowadzający 24-miesięczny limit nie daje podstaw do uznania, że jego przekroczenie skutkuje automatycznym przekształceniem umowy o pracę na czas określony w umowę o pracę na czas nieokreślony, to "nie jest wykluczone dokonanie takiego ustalenia przez sąd pracy w trybie art. 189 k.p.c. w przypadku wytoczenia odpowiedniego powództwa przez pracownika” (Maria Teresa Romer „Prawo pracy. Komentarz” Warszawa 2009 LexisNexis, wydanie IV).
Prof. dr. hab. Krzysztof W. Baran wskazuje z kolei, że termin rozwiązania umowy na czas określony ustalony przez strony z naruszeniem 24-miesięcznego limitu jest terminem sprzecznym z prawem. Zatem zgodnie z art. 94 kodeksu cywilnego w związku z art. 116 § 2 kodeksu cywilnego termin taki powinien być uznany za niezastrzeżony, a zatem "umowa zawarta pod rządami Ustawy na czas przekraczający owe 24 miesiące jest umową na czas nieokreślony" (vide: Krzysztof W. Baran "Umowa o pracę na czas określony w ustawie o łagodzeniu skutków kryzysu ekonomicznego dla pracowników i przedsiębiorstw", Monitor Prawa Pracy nr 9, 2009 r.).

Biorąc pod uwagę powyższe należy przyjąć, że *pomimo iż ustawa antykryzysowa nie przewiduje przekształcenia *z mocy prawa umowy o pracę na czas określony zawartej z naruszeniem 24-miesięcznego limitu przewidzianego w art. 13 ust. 1 ustawy antykryzysowej, to *konsekwencją naruszenia wskazanego limitu może być uznanie przez sąd, że pomiędzy stronami doszło do zawarcia umowy o pracę na czas nieokreślony. *

Piotr Kubiak jest radcą prawnym w Kancelarii Siwek Gaczyński &Parners Spółka Komandytowa

Tagi: ustawa antykryzysowa, porady, prawo pracy, prawo, wiadmości, okiem eksperta
Źródło:
Siwek Gaczyński - Kancelaria Prawnicza
komentarze
+1
+1
ważne
smutne
ciekawe
irytujące
Napisz komentarz