Jednostki przeprowadzają na ostatni dzień każdego roku obrotowego inwentaryzację:
1) aktywów
pieniężnych (z wyjątkiem zgromadzonych na rachunkach bankowych),
papierów wartościowych, rzeczowych składników aktywów obrotowych,
środków trwałych, z
zastrzeżeniem pkt 3, oraz maszyn i urządzeń wchodzących w skład środków trwałych
w budowie - drogą spisu ich ilości z natury, wyceny tych ilości, porównania
wartości z danymi ksiąg rachunkowych oraz wyjaśnienia i rozliczenia
ewentualnych różnic,
2) aktywów finansowych zgromadzonych na rachunkach bankowych lub przechowywanych
przez inne jednostki, należności, w tym udzielonych pożyczek, z zastrzeżeniem
pkt 3, oraz powierzonych kontrahentom własnych składników aktywów - drogą otrzymania
od banków i uzyskania od kontrahentów potwierdzeń prawidłowości wykazanego
w księgach rachunkowych jednostki stanu tych aktywów oraz wyjaśnienia i rozliczenia
ewentualnych różnic,
3) środków trwałych, do których dostęp jest znacznie utrudniony, gruntów, należności
spornych i wątpliwych, a w bankach również należności zagrożonych, należności
i zobowiązań wobec osób nieprowadzących ksiąg rachunkowych, z tytułów publicznoprawnych,
a także aktywów i pasywów niewymienionych w pkt 1 i 2 oraz wymienionych w pkt
1 i 2, jeżeli przeprowadzenie ich spisu z natury lub uzgodnienie z przyczyn
uzasadnionych nie było możliwe - drogą porównania danych ksiąg rachunkowych
z odpowiednimi
dokumentami i weryfikacji realnej wartości tych składników.
Inwentaryzacją drogą spisu z natury obejmuje się również znajdujące się w jednostce
składniki aktywów, będące własnością innych jednostek, powierzone jej do sprzedaży,
przechowania, przetwarzania lub używania, powiadamiając te jednostki o wynikach
spisu. Obowiązek ten nie dotyczy jednostek świadczących usługi pocztowe, transportowe,
spedycyjne i składowania.
Termin i częstotliwość inwentaryzacji, określone powyżej, uważa się za dotrzymane, jeżeli inwentaryzację:
1)
składników aktywów - z wyłączeniem aktywów pieniężnych, papierów
wartościowych, produktów w toku produkcji oraz materiałów,
towarów i produktów gotowych,
określonych w art. 17 ust. 2 pkt 4 - rozpoczęto nie wcześniej niż 3 miesiące
przed końcem
roku obrotowego, a zakończono do 15 dnia następnego roku, ustalenie zaś
stanu nastąpiło przez dopisanie lub odpisanie od stanu stwierdzonego
drogą spisu
z natury lub potwierdzenia salda - przychodów i rozchodów (zwiększeń i
zmniejszeń), jakie nastąpiły między datą spisu lub potwierdzenia
a dniem ustalenia stanu
wynikającego
z ksiąg rachunkowych, przy czym stan wynikający z ksiąg rachunkowych nie
może być ustalony po dniu bilansowym,
2) zapasów materiałów, towarów, produktów gotowych i półproduktów znajdujących
się w strzeżonych składowiskach i objętych ewidencją ilościowo-wartościową
- przeprowadzono raz w ciągu 2 lat,
3) środków trwałych oraz maszyn i urządzeń wchodzących w skład środków
trwałych w budowie, znajdujących się na terenie strzeżonym - przeprowadzono
raz w
ciągu 4 lat,
4) zapasów towarów i materiałów (opakowań) objętych ewidencją wartościową
w punktach obrotu detalicznego jednostki - przeprowadzono raz w roku,
5) zapasów drewna w jednostkach prowadzących gospodarkę leśną - przeprowadzono
raz w roku.
Inwentaryzację przeprowadza się również na dzień zakończenia działalności przez jednostkę oraz na dzień poprzedzający postawienie jej w stan likwidacji lub upadłości. W przypadku połączenia lub podziału jednostek, z wyjątkiem spółek kapitałowych, strony mogą w drodze umowy pisemnej odstąpić od inwentaryzacji.
Przeprowadzenie i wyniki inwentaryzacji należy odpowiednio udokumentować i powiązać z zapisami ksiąg rachunkowych. Ujawnione w toku inwentaryzacji różnice między stanem rzeczywistym a stanem wykazanym w księgach rachunkowych należy wyjaśnić i rozliczyć w księgach rachunkowych tego roku obrotowego, na który przypadał termin inwentaryzacji.

