Zgodnie z art. 908 § 1 i 3 kodeksu cywilnego, umowa dożywocia jest umową, w której właściciel nieruchomości zobowiązuje się przenieść jej własność na nabywcę, w zamian za co nabywca zobowiązuje się zapewnić dożywotnie utrzymanie zbywcy, a ewentualnie osobie bliskiej zbywcy nieruchomości. Według kodeksu cywilnego nabywca jest obowiązany przyjąć osobę uprawnioną do siebie jako domownika, dostarczyć jej wyżywienia, ubrania, mieszkania, światła, opału, zapewnić jej odpowiednią pomoc i pielęgnowanie w chorobie oraz sprawić jej własnym kosztem pogrzeb odpowiadający zwyczajom miejscowym.

Umowa dożywocia jest umową zobowiązującą, odpłatną i wzajemną. Przepisy o dożywociu przewidują możliwość zastąpienia świadczenia przewidzianego na rzecz dożywotnika w umowie przez świadczenie dożywotniej renty, jak również możliwość rozwiązania umowy dożywocia w interesie dożywotnika. Prawo dożywocia jest niezbywalne i nie ulega przedawnieniu jako całość, natomiast poszczególne świadczenia nań się składające mogę ulec przedawnieniu.