Na skróty

Money.pl

Prawo

Akty prawne

Dziennik Ustaw

Dziennik Ustaw - Dz.U. rok 2003, nr 80, poz. 717
Dziennik Ustaw - rok 2003, nr 80, poz. 717 z dnia 2003-05-10
Tytuł:Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Organ wydający:Sejm
Status aktu prawnego:Obowiązujący
Data ogłoszenia:2003-05-10
Data wydania:2003-03-27
Data wejscia w życie:2003-07-11
Data obowiązywania:2003-07-11
Treść dokumentu:  pobierz treść dokumentu
Treść ujednolicona: Dziennik Ustaw - rok 2003, nr 80, poz. 717 z dnia 2003-05-10

Publikowane akty nie są źródłem prawa. Jedyne źródło prawa na terenie Rzeczypospolitej Polskiej stanowią, na podstawie ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. "O ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych" (Dz.U. 2000 r. Nr 62, poz. 718) akty prawne ogłaszane i wydawane w Dzienniku Ustaw i Monitorze Polskim. Money.pl nie ponosi odpowiedzialności za skutki działań podjętych w oparciu o udostępnione publikacje.

(C)Kancelaria Sejmu

s. 1/39
03-08-25





USTAWA
z dnia 27 marca 2003 r.

o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym


Rozdział 1
Przepisy ogólne

Art. 1.
1. Ustawa określa:
1) zasady kształtowania polityki przestrzennej przez jednostki samorządu
terytorialnego i organy administracji rządowej;
2) zakres i sposoby postępowania w sprawach przeznaczania terenów na
określone cele oraz ustalania zasad ich zagospodarowania i zabudowy
-
przyjmując ład przestrzenny i zrównoważony rozwój za podstawę tych działań.
2. W planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym uwzględnia się zwłaszcza:
1) wymagania ładu przestrzennego, w tym urbanistyki i architektury;
2) walory architektoniczne i krajobrazowe;
3) wymagania ochrony środowiska, w tym gospodarowania wodami i ochrony
gruntów rolnych i leśnych;
4) wymagania ochrony dziedzictwa kulturowego i zabytków oraz dóbr kultury
współczesnej;
5) wymagania ochrony zdrowia oraz bezpieczeństwa ludzi i mienia, a także
potrzeby osób niepełnosprawnych;
6) walory ekonomiczne przestrzeni;
7) prawo własności;
8) potrzeby obronności i bezpieczeństwa państwa;
9) potrzeby interesu publicznego.

Art. 2.
Ilekroć w ustawie jest mowa o:
1) ,,ładzie przestrzennym" - należy przez to rozumieć takie ukształtowanie
przestrzeni, które tworzy harmonijną całość oraz uwzględnia w
Opracowano na
podstawie: Dz.U. z
2003 r. Nr 80, poz.
717;



(C)Kancelaria Sejmu

s. 2/39
03-08-25

uporządkowanych relacjach wszelkie uwarunkowania i wymagania
funkcjonalne, społeczno-gospodarcze, środowiskowe, kulturowe oraz
kompozycyjno-estetyczne;
2) ,,zrównoważonym rozwoju" - należy przez to rozumieć rozwój, o którym
mowa w art. 3 pkt 50 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony
środowiska (Dz.U. Nr 62, poz. 627 i Nr 115, poz. 1229, z 2002 r. Nr 74,
poz. 676, Nr 113, poz. 984, Nr 153, poz. 1271 i Nr 233, poz. 1957 oraz z
2003 r. Nr 46, poz. 392);
3) ,,środowisku" - należy przez to rozumieć środowisko, o którym mowa w art.
3 pkt 39 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska;
4) ,,interesie publicznym" - należy przez to rozumieć uogólniony cel dążeń i
działań, uwzględniających zobiektywizowane potrzeby ogółu społeczeństwa
lub lokalnych społeczności, związanych z zagospodarowaniem
przestrzennym;
5) ,,inwestycji celu publicznego" - należy przez to rozumieć działania o zna-
czeniu lokalnym (gminnym) i ponadlokalnym (powiatowym, wojewódzkim
i krajowym), stanowiące realizację celów, o których mowa w art. 6 ustawy z
dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2000 r.
Nr 46, poz. 543, z 2001 r. Nr 129, poz. 1447 i Nr 154, poz. 1800 oraz z
2002 r. Nr 25, poz. 253, Nr 74, poz. 676, Nr 113, poz. 984, Nr 126, poz.
1070, Nr 130, poz. 1112, Nr 153, poz. 1271, Nr 200, poz. 1682 i Nr 240,
poz. 2058 oraz z 2003 r. Nr 1, poz. 15);
6) ,,obszarze przestrzeni publicznej" - należy przez to rozumieć obszar o
szczególnym znaczeniu dla zaspokojenia potrzeb mieszkańców, poprawy
jakości ich życia i sprzyjający nawiązywaniu kontaktów społecznych ze
względu na jego położenie oraz cechy funkcjonalno-przestrzenne, określony
w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego
gminy;
7) ,,obszarze problemowym" - należy przez to rozumieć obszar szczególnego
zjawiska z zakresu gospodarki przestrzennej lub występowania konfliktów
przestrzennych wskazany w planie zagospodarowania przestrzennego
województwa lub określony w studium uwarunkowań i
kierunków
zagospodarowania przestrzennego gminy;
8) ,,obszarze wsparcia" - należy przez to rozumieć obszar określony w ustawie
z dnia 12 maja 2000 r. o zasadach wspierania rozwoju regionalnego (Dz.U.
Nr 48, poz. 550, Nr 95, poz. 1041 i Nr 109, poz. 1158, z 2001 r. Nr 45, poz.
497, Nr 100, poz. 1085, Nr 111, poz. 1197 i Nr 154, poz. 1800 oraz z 2002
r. Nr 25, poz. 253, Nr 66, poz. 596 i Nr 230, poz. 1921);
9) ,,obszarze metropolitalnym" - należy przez to rozumieć obszar wielkiego
miasta oraz powiązanego z nim funkcjonalnie bezpośredniego otoczenia,
ustalony w koncepcji przestrzennego zagospodarowania kraju;
10) ,,dobrach kultury współczesnej" - należy przez to rozumieć niebędące
zabytkami dobra kultury, takie jak pomniki, miejsca pamięci, budynki, ich
wnętrza i detale, zespoły budynków, założenia urbanistyczne i
krajobrazowe, będące uznanym dorobkiem współcześnie żyjących pokoleń,
jeżeli cechuje je wysoka wartość artystyczna lub historyczna;


(C)Kancelaria Sejmu

s. 3/39
03-08-25

11) ,,terenie zamkniętym" - należy przez to rozumieć teren zamknięty, o którym
mowa w art. 2 pkt 9 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i
kartograficzne (Dz.U. z 2000 r. Nr 100, poz. 1086 i Nr 120, poz. 1268 oraz
z 2001 r. Nr 110, poz. 1189, Nr 115, poz. 1229 i Nr 125, poz. 1363);
12) ,,działce budowlanej" - należy przez to rozumieć nieruchomość gruntową
lub działkę gruntu, której wielkość, cechy geometryczne, dostęp do drogi
publicznej oraz wyposażenie w urządzenia infrastruktury technicznej
spełniają wymogi realizacji obiektów budowlanych wynikające z odrębnych
przepisów i aktów prawa miejscowego;
13) ,,uzbrojeniu terenu" - należy przez to rozumieć urządzenia, o których mowa
w art. 143 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce
nieruchomościami;
14) ,,dostępie do drogi publicznej" - należy przez to rozumieć bezpośredni
dostęp do tej drogi albo dostęp do niej przez drogę wewnętrzną lub przez
ustanowienie odpowiedniej służebności drogowej;
15) ,,standardach" - należy przez to rozumieć zbiory i zakresy wymagań
dotyczących opracowań i dokumentów planistycznych oraz zasady
stosowania w nich parametrów dotyczących zagospodarowania
przestrzennego;
16) ,,parametrach i wskaźnikach urbanistycznych" - należy przez to rozumieć
parametry i wskaźniki ustanawiane w dokumentach planistycznych, zgodnie
z przepisami wydanymi na podstawie art. 10 ust. 4, art. 16 ust. 2 i art. 40;
17) ,,walorach ekonomicznych przestrzeni" - należy przez to rozumieć te cechy
przestrzeni, które można określić w kategoriach ekonomicznych;
18) ,,wartości nieruchomości" - należy przez to rozumieć wartość rynkową
nieruchomości;
19) ,,powierzchni sprzedaży" - należy przez to rozumieć tę część
ogólnodostępnej powierzchni obiektu handlowego stanowiącego całość
techniczno-użytkową, przeznaczonego do sprzedaży detalicznej, w której
odbywa się bezpośrednia sprzedaż towarów (bez wliczania do niej
powierzchni usług i gastronomii oraz powierzchni pomocniczej, do której
zalicza się powierzchnie magazynów, biur, komunikacji, ekspozycji
wystawowej itp.).

Art. 3.
1. Kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym
uchwalanie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania
przestrzennego gminy oraz miejscowych planów zagospodarowania
przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód wewnętrznych, morza terytorialnego
i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów zamkniętych, należy do zadań
własnych gminy.
2. Prowadzenie, w granicach swojej właściwości rzeczowej, analiz i studiów
z zakresu zagospodarowania przestrzennego, odnoszących się do obszaru
powiatu i zagadnień jego rozwoju, należy do zadań samorządu powiatu.


(C)Kancelaria Sejmu

s. 4/39
03-08-25

3. Kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej w województwie, w tym
uchwalanie planu zagospodarowania przestrzennego województwa, należy do
zadań samorządu województwa.
4. Kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej państwa, wyrażonej w
koncepcji przestrzennego zagospodarowania kraju, należy do zadań Rady
Ministrów.

Art. 4.
1. Ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego
oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu
następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
2. W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego
określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje
w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy
czym:
1) lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o
lokalizacji inwestycji celu publicznego;
2) sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji
ustala się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.
3. W odniesieniu do terenów zamkniętych w miejscowym planie zagospodarowania
przestrzennego ustala się tylko granice tych terenów oraz granice ich stref
ochronnych. W strefach ochronnych ustala się ograniczenia w
zagospodarowaniu i korzystaniu z terenów, w tym zakaz zabudowy.

Art. 5.
Opracowywanie projektów planów zagospodarowania przestrzennego województwa,
studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz
miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jest projektowaniem
zagospodarowania przestrzennego, odpowiednio w skali regionalnej i lokalnej, w
rozumieniu art. 2 ust. 3 oraz art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o
samorządach zawodowych architektów, inżynierów budownictwa oraz urbanistów
(Dz.U. z 2001 r. Nr 5, poz. 42 oraz z 2002 r. Nr 23, poz. 221, Nr 153, poz. 1271 i Nr
240, poz. 2052).

Art. 6.
1. Ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego kształtują, wraz
z innymi przepisami, sposób wykonywania prawa własności nieruchomości.
2. Każdy ma prawo, w granicach określonych ustawą, do:
1)

zagospodarowania terenu, do którego ma tytuł prawny, zgodnie z
warunkami ustalonymi w miejscowym planie zagospodarowania
przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania
terenu, jeżeli nie narusza to chronionego prawem interesu publicznego oraz
osób trzecich;


(C)Kancelaria Sejmu

s. 5/39
03-08-25

2) ochrony własnego interesu prawnego przy zagospodarowaniu terenów
należących do innych osób lub jednostek organizacyjnych.

Art. 7.
Rozstrzygnięcia wójta, burmistrza, prezydenta miasta albo marszałka województwa
o nieuwzględnieniu odpowiednio wniosków dotyczących studium uwarunkowań i
kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy, uwag dotyczących projektu
tego studium, wniosków dotyczących miejscowego planu zagospodarowania
przestrzennego, uwag dotyczących projektu tego planu albo wniosków dotyczących
planu zagospodarowania przestrzennego województwa - nie podlegają zaskarżeniu
do sądu administracyjnego.

Art. 8.
1. Organem doradczym ministra właściwego do spraw budownictwa, gospodarki
przestrzennej i mieszkaniowej w sprawach planowania i zagospodarowania
przestrzennego jest Główna Komisja Urbanistyczno-Architektoniczna.
2. Minister właściwy do spraw budownictwa, gospodarki przestrzennej i
mieszkaniowej powołuje i odwołuje przewodniczącego i członków komisji, o
której mowa w ust. 1, oraz ustala, w drodze zarządzenia, regulamin określający
organizację i tryb jej działania.
3. Marszałek województwa, wójt, burmistrz albo prezydent miasta powołuje, z
zastrzeżeniem ust. 4 i 5, odpowiednio wojewódzką albo gminną komisję
urbanistyczno-architektoniczną, jako organ doradczy, oraz ustala, w drodze
regulaminu, jej organizację i tryb działania.
4. Wójt, burmistrz albo prezydent miasta może powierzyć gminnej komisji
urbanistyczno-architektonicznej powołanej w innej gminie pełnienie funkcji
organu doradczego, na mocy porozumienia zawartego z odpowiednim wójtem,
burmistrzem lub prezydentem miasta.
5. Przy starostach powiatów mogą być powoływane powiatowe komisje
urbanistyczno-architektoniczne jako organy doradcze starostów powiatów oraz,
na podstawie stosownych porozumień, wójtów, burmistrzów gmin albo
prezydentów miast wchodzących w skład tych powiatów, które nie powołały
gminnych komisji lub nie powierzyły funkcji pełnienia organu doradczego
komisji powołanej w innej gminie, w trybie określonym w ust. 4.
6. Organy doradcze, o których mowa w ust. 1 oraz w ust. 3 i 5, składają się z osób
o wykształceniu i przygotowaniu fachowym związanym bezpośrednio z teorią i
praktyką planowania przestrzennego, w tym co najmniej w połowie z osób
rekomendowanych przez branżowe stowarzyszenia i samorządy zawodowe.




(C)Kancelaria Sejmu

s. 6/39
03-08-25

Rozdział 2
Planowanie przestrzenne w gminie

Art. 9.
1. W celu określenia polityki przestrzennej gminy, w tym lokalnych zasad
zagospodarowania przestrzennego, rada gminy podejmuje uchwałę
o przystąpieniu do sporządzania studium uwarunkowań i kierunków
zagospodarowania przestrzennego gminy, zwanego dalej ,,studium".
2. Wójt, burmistrz albo prezydent miasta sporządza studium zawierające część
tekstową i graficzną, uwzględniając zasady określone w koncepcji
przestrzennego zagospodarowania kraju, ustalenia strategii rozwoju i planu
zagospodarowania przestrzennego województwa oraz strategii rozwoju gminy, o
ile gmina dysponuje takim opracowaniem.
3. Studium sporządza się dla obszaru w granicach administracyjnych gminy.
4. Ustalenia studium są wiążące dla organów gminy przy sporządzaniu planów
miejscowych.
5. Studium nie jest aktem prawa miejscowego.

Art. 10.
1. W studium uwzględnia się uwarunkowania wynikające w szczególności z:
1) dotychczasowego przeznaczenia, zagospodarowania i uzbrojenia terenu;
2) stanu ładu przestrzennego i wymogów jego ochrony;
3) stanu środowiska, w tym stanu rolniczej i leśnej przestrzeni produkcyjnej,
wielkości i jakości zasobów wodnych oraz wymogów ochrony środowiska,
przyrody i krajobrazu kulturowego;
4) stanu dziedzictwa kulturowego i zabytków oraz dóbr kultury współczesnej;
5) warunków i jakości życia mieszkańców, w tym ochrony ich zdrowia;
6) zagrożenia bezpieczeństwa ludności i jej mienia;
7) potrzeb i możliwości rozwoju gminy;
8) stanu prawnego gruntów;
9) występowania obiektów i terenów chronionych na podstawie przepisów
odrębnych;
10) występowania obszarów naturalnych zagrożeń geologicznych;
11) występowania udokumentowanych złóż kopalin oraz zasobów wód
podziemnych;
12) występowania terenów górniczych wyznaczonych na podstawie przepisów
odrębnych;
13) stanu systemów komunikacji i infrastruktury technicznej, w tym stopnia
uporządkowania gospodarki wodno-ściekowej, energetycznej oraz
gospodarki odpadami;
14) zadań służących realizacji ponadlokalnych celów publicznych.


(C)Kancelaria Sejmu

s. 7/39
03-08-25

2. W studiumokreśla się w szczególności:
1) kierunki zmian w strukturze przestrzennej gminy oraz w przeznaczeniu
terenów;
2) kierunki i wskaźniki dotyczące zagospodarowania oraz użytkowania
terenów, w tym tereny wyłączone spod zabudowy;
3) obszary oraz zasady ochrony środowiska i jego zasobów, ochrony przyrody,
krajobrazu kulturowego i uzdrowisk;
4) obszary i zasady ochrony dziedzictwa kulturowego i zabytków oraz dóbr
kultury współczesnej;
5) kierunki rozwoju systemów komunikacji i infrastruktury technicznej;
6) obszary, na których rozmieszczone będą inwestycje celu publicznego o
znaczeniu lokalnym;
7) obszary, na których rozmieszczone będą inwestycje celu publicznego o
znaczeniu ponadlokalnym, zgodnie z ustaleniami planu zagospodarowania
przestrzennego województwa i ustaleniami programów, o których mowa w
art. 48 ust. 1;
8) obszary, dla których obowiązkowe jest sporządzenie miejscowego planu
zagospodarowania przestrzennego na podstawie przepisów odrębnych, w
tym obszary wymagające przeprowadzenia scaleń i podziału nieruchomości,
a także obszary rozmieszczenia obiektów handlowych o powierzchni
sprzedaży powyżej 2000 m
2
oraz obszary przestrzeni publicznej;
9) obszary, dla których gmina zamierza sporządzić miejscowy plan
zagospodarowania przestrzennego w tym obszary wymagające zmiany
przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne;
10) kierunki i zasady kształtowania rolniczej i leśnej przestrzeni produkcyjnej;
11) obszary narażone na niebezpieczeństwo powodzi i osuwania się mas
ziemnych;
12) obiekty lub obszary, dla których wyznacza się w złożu kopaliny filar
ochronny;
13) obszary pomników zagłady i ich stref ochronnych oraz obowiązujące na
nich ograniczenia prowadzenia działalności gospodarczej, zgodnie
z przepisami ustawy z dnia 7 maja 1999 r. o ochronie terenów byłych
hitlerowskich obozów zagłady (Dz.U. Nr 41, poz. 412 oraz z 2002 r. Nr
113, poz. 984 i Nr 153, poz. 1271);
14) obszary wymagające przekształceń, rehabilitacji lub rekultywacji;
15) granice terenów zamkniętych i ich stref ochronnych;
16) inne obszary problemowe, w zależności od uwarunkowań i potrzeb
zagospodarowania występujących w gminie.
3. Obowiązek przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania
przestrzennego w przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 8, powstaje po
upływie 3 miesięcy od dnia ustanowienia tego obowiązku.
4. Minister właściwy do spraw budownictwa, gospodarki przestrzennej i
mieszkaniowej określi, w drodze rozporządzenia, wymagany zakres projektu
studium w części tekstowej i graficznej, uwzględniając w szczególności wymogi



(C)Kancelaria Sejmu

s. 8/39
03-08-25

dotyczące materiałów planistycznych, skali opracowań kartograficznych,
stosowanych oznaczeń, nazewnictwa, standardów oraz sposobu
dokumentowania prac planistycznych.

Art. 11.
Wójt, burmistrz albo prezydent miasta, po podjęciu przez radę gminy uchwały o
przystąpieniu do sporządzania studium,kolejno:
1) ogłasza w prasie miejscowej oraz przez obwieszczenie, a także w sposób
zwyczajowo przyjęty w danej miejscowości, o podjęciu uchwały
o przystąpieniu do sporządzania studium, określając formę, miejsce i termin
składania wniosków dotyczących studium, nie krótszy jednak niż 21 dni od
dnia ogłoszenia;
2) zawiadamia na piśmie o podjęciu uchwały o przystąpieniu do sporządzania
studium instytucje i organy właściwe do uzgadniania i opiniowania projektu
studium;
3) rozpatruje wnioski, o których mowa w pkt 1;
4) sporządza projekt studium, uwzględniając ustalenia planu zagospoda-
rowania przestrzennego województwa; w przypadku braku planu zagospo-
darowania przestrzennego województwa lub niewprowadzenia do planu
zagospodarowania przestrzennego województwa zadań rządowych,
uwzględnia ustalenia programów, o których mowa w art. 48 ust. 1;

5) uzyskuje od gminnej lub innej właściwej, w rozumieniu art. 8, komisji
urbanistyczno-architektonicznej opinię o projekcie studium;
6) uzgadnia projekt studium z zarządem województwa w zakresie jego
zgodności z ustaleniami planu zagospodarowania przestrzennego
województwa;
7) uzgadnia projekt studium z wojewodą w zakresie jego zgodności z
ustaleniami programów, o których mowa w art. 48 ust. 1;
8) występuje o opinie dotyczące rozwiązań przyjętych w projekcie studium do:
a) starosty powiatowego,
b) gmin sąsiednich,
c) właściwego wojewódzkiego konserwatora zabytków,
d) właściwych organów wojskowych, ochrony granic oraz bezpieczeństwa
państwa,
e) dyrektora właściwego urzędu morskiego w zakresie zagospodarowania
pasa technicznego, pasa ochronnego oraz morskich portów i przystani,
f) właściwego organu nadzoru górniczego w zakresie zagospodarowania
terenów górniczych,
g) właściwego organu administracji geologicznej,
h) ministra właściwego do spraw zdrowia w zakresie zagospodarowania
obszarów ochrony uzdrowiskowej;
9) wprowadza zmiany wynikające z uzyskanych opinii i dokonanych
uzgodnień;


(C)Kancelaria Sejmu

s. 9/39
03-08-25

10) ogłasza, w sposób określony w pkt 1, o wyłożeniu projektu studium do
publicznego wglądu na co najmniej 14 dni przed dniem wyłożenia i
wykłada ten projekt do publicznego wglądu na okres co najmniej 30 dni
oraz organizuje w tym czasie dyskusję publiczną nad przyjętymi w tym
projekcie studium rozwiązaniami;
11) wyznacza w ogłoszeniu, o którym mowa w pkt 10, termin, w którym osoby
prawne i fizyczne oraz jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości
prawnej mogą wnosić uwagi dotyczące projektu studium, nie krótszy niż 21
dni od dnia zakończenia okresu wyłożenia studium;
12) przedstawia radzie gminy do uchwalenia projekt studium wraz z listą
nieuwzględnionych uwag, o których mowa w pkt 11.

Art. 12.
1. Studium uchwala rada gminy, rozstrzygając jednocześnie o sposobie
rozpatrzenia uwag, o których mowa w art. 11 pkt 12. Tekst i rysunek studium
oraz rozstrzygnięcie o sposobie rozpatrzenia uwag stanowią załączniki do
uchwały o uchwaleniu studium.
2. Wójt, burmistrz albo prezydent miasta przedstawia wojewodzie uchwałę o
uchwaleniu studium wraz z załącznikami, o których mowa w ust. 1, oraz
dokumentacją prac planistycznych w celu oceny ich zgodności z przepisami
prawnymi.
3. Jeżeli rada gminy nie uchwaliła studium, nie przystąpiła do jego zmiany albo,
uchwalając studium, nie określiła w nim obszarów rozmieszczenia inwestycji
celu publicznego o znaczeniu krajowym i wojewódzkim, ujętych w planie
zagospodarowania przestrzennego województwa lub w programach, o których
mowa w art. 48 ust. 1, wojewoda, po podjęciu czynności zmierzających do
uzgodnienia terminu realizacji tych inwestycji i warunków wprowadzenia tych
inwestycji do studium, wzywa radę gminy do uchwalenia studium lub jego
zmiany w wyznaczonym terminie. Po bezskutecznym upływie tego terminu
wojewoda sporządza miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego albo
jego zmianę dla obszaru, którego dotyczy zaniechanie gminy, w zakresie
koniecznym dla możliwości realizacji inwestycji celu publicznego oraz wydaje
w tej sprawie zarządzenie zastępcze. Przyjęty w tym trybie plan wywołuje skutki
prawne takie jak miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego.
4. W przypadku, o którym mowa w ust. 3, koszty sporządzenia planu ponosi
w całości gmina, której obszaru dotyczy zarządzenie zastępcze.

Art. 13.
1. Koszty sporządzenia studium obciążają budżet gminy.
2. Koszty sporządzenia lub zmiany studium wynikające z rozmieszczenia
inwestycji celu publicznego o znaczeniu ponadlokalnym obciążają odpowiednio
budżet państwa, budżet województwa albo budżet powiatu.


(C)Kancelaria Sejmu

s. 10/39
03-08-25


Art. 14.
1. W celu ustalenia przeznaczenia terenów, w tym dla inwestycji celu publicznego,
oraz określenia sposobów ich zagospodarowania i zabudowy rada gminy
podejmuje uchwałę o przystąpieniu do sporządzenia miejscowego planu
zagospodarowania przestrzennego, zwanego dalej ,,planem miejscowym", z
zastrzeżeniem ust. 6.
2. Integralną częścią uchwały, o której mowa w ust. 1, jest załącznik graficzny
przedstawiający granice obszaru objętego projektem planu.
3. Plan miejscowy, w wyniku którego następuje zmiana przeznaczenia gruntów
rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne, sporządza się dla całego obszaru
wyznaczonego w studium.
4. Uchwałę, o której mowa w ust. 1, rada gminy podejmuje z własnej inicjatywy
lub na wniosek wójta, burmistrza albo prezydenta miasta.
5. Przed podjęciem uchwały, o której mowa w ust. 1, wójt, burmistrz albo
prezydent miasta wykonuje analizy dotyczące zasadności przystąpienia do
sporządzenia planu i stopnia zgodności przewidywanych rozwiązań z
ustaleniami studium, przygotowuje materiały geodezyjne do opracowania planu
oraz ustala niezbędny zakres prac planistycznych.
6. Planu miejscowego nie sporządza się dla terenów zamkniętych.
7. Plan miejscowy sporządza się obowiązkowo, jeżeli wymagają tego przepisy
odrębne.
8. Plan miejscowy jest aktem prawa miejscowego.

Art. 15.
1. Wójt, burmistrz albo prezydent miasta sporządza projekt planu miejscowego,
zawierający część tekstową i graficzną, zgodnie z zapisami studium oraz z
przepisami odrębnymi, odnoszącymi się do obszaru objętego planem.
2. W planie miejscowym określa się obowiązkowo:
1) przeznaczenie terenów oraz linie rozgraniczające tereny o różnym
przeznaczeniu lub różnych zasadach zagospodarowania;
2) zasady ochrony i kształtowania ładu przestrzennego;
3) zasady ochrony środowiska, przyrody i krajobrazu kulturowego;
4) zasady ochrony dziedzictwa kulturowego i zabytków oraz dóbr kultury
współczesnej;
5) wymagania wynikające z potrzeb kształtowania przestrzeni publicznych;
6) parametry i wskaźniki kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania
terenu, w tym linie zabudowy, gabaryty obiektów i
wskaźniki
intensywności zabudowy;
7) granice i sposoby zagospodarowania terenów lub obiektów podlegających
ochronie, ustalonych na podstawie odrębnych przepisów, w tym terenów
górniczych, a także narażonych na niebezpieczeństwo powodzi oraz
zagrożonych osuwaniem się mas ziemnych;


(C)Kancelaria Sejmu

s. 11/39
03-08-25

8) szczegółowe zasady i warunki scalania i podziału nieruchomości objętych
planem miejscowym;
9) szczególne warunki zagospodarowania terenów oraz ograniczenia w ich
użytkowaniu, w tym zakaz zabudowy;
10) zasady modernizacji, rozbudowy i budowy systemów komunikacji i
infrastruktury technicznej;
11) sposób i termin tymczasowego zagospodarowania, urządzania i użytkowania
terenów;
12) stawki procentowe, na podstawie których ustala się opłatę, o której mowa w
art. 36 ust. 4.
3. W planie miejscowym określa się w zależności od potrzeb:
1) granice obszarów wymagających przeprowadzenia scaleń i podziałów
nieruchomości;
2) granice obszarów rehabilitacji istniejącej zabudowy i infrastruktury
technicznej;
3) granice obszarów wymagających przekształceń lub rekultywacji;
4) granice terenów pod budowę obiektów handlowych, o których mowa w art.
10 ust. 2 pkt 8;
5) granice terenów rekreacyjno-wypoczynkowych oraz terenów służących
organizacji imprez masowych;
6) granice pomników zagłady oraz ich stref ochronnych, a także ograniczenia
dotyczące prowadzenia na ich terenie działalności gospodarczej, określone
w ustawie z dnia 7 maja 1999 r. o ochronie terenów byłych hitlerowskich
obozów zagłady.

Art. 16.
1. Plan miejscowy sporządza się w skali 1:1000, z wykorzystaniem urzędowych
kopii map zasadniczych albo w przypadku ich braku map katastralnych,
gromadzonych w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym. W
szczególnie uzasadnionych przypadkach dopuszcza się stosowanie map w skali
1:500 lub 1:2000, a w przypadkach planów miejscowych, które sporządza się
wyłącznie w celu przeznaczenia gruntów do zalesienia lub wprowadzenia
zakazu zabudowy, dopuszcza się stosowanie map w skali 1:5000.
2. Minister właściwy do spraw budownictwa, gospodarki przestrzennej i
mieszkaniowej określi, w drodze rozporządzenia, wymagany zakres projektu
planu miejscowego w części tekstowej i graficznej, uwzględniając w
szczególności wymogi dotyczące materiałów planistycznych, skali opracowań
kartograficznych, stosowanych oznaczeń, nazewnictwa, standardów oraz
sposobu dokumentowania prac planistycznych.
3. Minister właściwy do spraw budownictwa, gospodarki przestrzennej i
mieszkaniowej, w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej, określi,
w drodze rozporządzenia, sposób uwzględniania w zagospodarowaniu
przestrzennym potrzeb obronności i bezpieczeństwa państwa, uwzględniając w
szczególności problematykę związaną z:


(C)Kancelaria Sejmu

s. 12/39
03-08-25

1) przygotowaniem i przeciwdziałaniem zagrożeniom zewnętrznym, a
zwłaszcza agresji militarnej;
2) przygotowaniem i przeciwdziałaniem zagrożeniom wewnętrznym, a
zwłaszcza zagrożeniom bezpieczeństwa i porządku publicznego,
katastrofom i klęskom żywiołowym oraz zagrożeniom gospodarczym
i ekonomicznym.

Art. 17.
Wójt, burmistrz albo prezydent miasta po podjęciu przez radę gminy uchwały o
przystąpieniu do sporządzania planu miejscowego kolejno:
1) ogłasza w prasie miejscowej oraz przez obwieszczenie, a także w sposób
zwyczajowo przyjęty w danej miejscowości, o podjęciu uchwały
o przystąpieniu do sporządzania planu, określając formę, miejsce i termin
składania wniosków do planu, nie krótszy niż 21 dni od dnia ogłoszenia;
2) zawiadamia, na piśmie, o podjęciu uchwały o przystąpieniu do sporządzania
planu instytucje i organy właściwe do uzgadniania i opiniowania planu;
3) rozpatruje wnioski, o których mowa w pkt 1, w terminie nie dłuższym niż 21
dni od dnia upływu terminu ich składania;
4) sporządza projekt planu miejscowego wraz z prognozą oddziaływania na
środowisko, uwzględniając ustalenia studium uwarunkowań i kierunków
zagospodarowania przestrzennego gminy;
5) sporządza prognozę skutków finansowych uchwalenia planu miejscowego,
z uwzględnieniem art. 36;
6) uzyskuje opinie o projekcie planu:
a) gminnej lub innej właściwej, w rozumieniu art. 8, komisji
urbanistyczno-architektonicznej,
b) wójtów, burmistrzów gmin albo prezydentów miast, graniczących z
obszarem objętym planem, w zakresie rozmieszczenia inwestycji celu
publicznego o znaczeniu lokalnym;
7) uzgadnia projekt planu z:
a) wojewodą, zarządem województwa, zarządem powiatu w zakresie
odpowiednich zadań rządowych i samorządowych,
b) właściwym wojewódzkim konserwatorem zabytków,
c) organami właściwymi do uzgadniania projektu planu na podstawie
przepisów odrębnych,
d) właściwym zarządcą drogi, jeżeli sposób zagospodarowania gruntów
przyległych do pasa drogowego lub zmiana tego sposobu mogą mieć
wpływ na ruch drogowy lub samą drogę,
e) właściwymi organami wojskowymi, ochrony granic oraz
bezpieczeństwa państwa,
f) dyrektorem właściwego urzędu morskiego w zakresie
zagospodarowania pasa technicznego, pasa ochronnego oraz morskich
portów i przystani,


(C)Kancelaria Sejmu

s. 13/39
03-08-25

g) właściwym organem nadzoru górniczego w zakresie zagospodarowania
terenów górniczych,
h) właściwym organem administracji geologicznej w zakresie terenów
zagrożonych osuwaniem się mas ziemnych,
i) ministrem właściwym do spraw zdrowia w zakresie zagospodarowania
obszarów ochrony uzdrowiskowej;
8) uzyskuje zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele
nierolnicze i nieleśne;
9) wprowadza zmiany wynikające z uzyskanych opinii i dokonanych
uzgodnień;
10) ogłasza, w sposób określony w pkt 1, o wyłożeniu projektu planu do
publicznego wglądu na co najmniej 7 dni przed dniem wyłożenia i wykłada
ten projekt wraz z prognozą oddziaływania na środowisko do publicznego
wglądu na okres co najmniej 21 dni oraz organizuje w tym czasie dyskusję
publiczną nad przyjętymi w projekcie planu rozwiązaniami;
11) wyznacza w ogłoszeniu, o którym mowa w pkt 10, termin, w którym osoby
fizyczne i prawne oraz jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości
prawnej mogą wnosić uwagi dotyczące projektu planu, nie krótszy niż 14
dni od dnia zakończenia okresu wyłożenia planu;
12) rozpatruje uwagi, o których mowa w pkt 11, w terminie nie dłuższym niż 21
dni od dnia upływu terminu ich składania;
13) wprowadza zmiany do projektu planu miejscowego wynikające z
rozpatrzenia uwag, o których mowa w pkt 11, a następnie w niezbędnym
zakresie ponawia uzgodnienia;
14) przedstawia radzie gminy projekt planu miejscowego wraz z listą
nieuwzględnionych uwag, o których mowa w pkt 11.

Art. 18.
1. Uwagi do projektu planu miejscowego może wnieść każdy, kto kwestionuje
ustalenia przyjęte w projekcie planu, wyłożonym do publicznego wglądu, o
którym mowa w art. 17 pkt 10.
2. Uwagi do projektu planu należy wnieść na piśmie w terminie wyznaczonym w
ogłoszeniu, o którym mowa w art. 17 pkt 11.
3. Jako wniesione na piśmie uznaje się również uwagi wniesione w postaci
elektronicznej opatrzone bezpiecznym podpisem elektronicznym
weryfikowanym przy pomocy ważnego kwalifikowanego certyfikatu.

Art. 19.
1. Jeżeli rada gminy stwierdzi konieczność dokonania zmian w przedstawionym do
uchwalenia projekcie planu miejscowego, w tym także w wyniku uwzględnienia
uwag do projektu planu - czynności, o których mowa w art. 17, ponawia się w
zakresie niezbędnym do dokonania tych zmian.
2. Przedmiotem ponowionych czynności może być jedynie część projektu planu
objęta zmianą.


(C)Kancelaria Sejmu

s. 14/39
03-08-25


Art. 20.
1. Plan miejscowy uchwala rada gminy, po stwierdzeniu jego zgodności z
ustaleniami studium, rozstrzygając jednocześnie o sposobie rozpatrzenia uwag
do projektu planu oraz sposobie realizacji, zapisanych w planie, inwestycji z
zakresu infrastruktury technicznej, które należą do zadań własnych gminy, oraz
zasadach ich finansowania, zgodnie z przepisami o finansach publicznych.
Część tekstowa planu stanowi treść uchwały, część graficzna oraz wymagane
rozstrzygnięcia stanowią załączniki do uchwały.
2. Wójt, burmistrz albo prezydent miasta przedstawia wojewodzie uchwałę, o której
mowa w ust. 1, wraz z załącznikami oraz dokumentacją prac planistycznych w
celu oceny ich zgodności z przepisami prawnymi.

Art. 21.
1. Koszty sporządzenia planu miejscowego obciążają budżet gminy, z
zastrzeżeniem ust. 2.
2. Koszty sporządzenia planu miejscowego obciążają:
1) budżet państwa - jeżeli jest on w całości lub w części bezpośrednią
konsekwencją zamiaru realizacji inwestycji celu publicznego o znaczeniu
krajowym;
2) budżet województwa - jeżeli jest on w całości lub w części bezpośrednią
konsekwencją zamiaru realizacji inwestycji celu publicznego o znaczeniu
wojewódzkim;
3) budżet powiatu - jeżeli jest on w całości lub w części bezpośrednią
konsekwencją zamiaru realizacji inwestycji celu publicznego o znaczeniu
powiatowym;
4) inwestora realizującego inwestycję celu publicznego - w części, w jakiej jest
on bezpośrednią konsekwencją zamiaru realizacji tej inwestycji.

Art. 22.
Jeżeli plan miejscowy obejmuje obszary wymagające przeprowadzenia scaleń
i podziałów nieruchomości, rada gminy, po jego uchwaleniu, podejmuje uchwałę o
przystąpieniu do scalenia i podziału nieruchomości, zgodnie z przepisami o
gospodarce nieruchomościami.

Art. 23.
Organy, o których mowa w art. 11 pkt 5-8 oraz art. 17 pkt 6 i 7, w zakresie swojej
właściwości rzeczowej i miejscowej są obowiązane do współpracy przy
sporządzaniu odpowiednio projektu studium albo projektu planu miejscowego,
polegającej na wyrażaniu opinii, składaniu wniosków oraz udostępnianiu informacji.



(C)Kancelaria Sejmu

s. 15/39
03-08-25

Art. 24.
1. Organy, o których mowa w art. 11 pkt 5-8 oraz art. 17 pkt 6 i 7, w zakresie
swojej właściwości rzeczowej lub miejscowej, uzgadniają, na swój koszt,
odpowiednio projekt studium albo projekt planu miejscowego. Uzgodnień
dokonuje się w trybie art. 106 Kodeksu postępowania administracyjnego.
2. Wójt, burmistrz albo prezydent miasta może uznać za uzgodniony projekt
studium albo projekt planu miejscowego w przypadku, w którym organy, o
których mowa w ust. 1, nie określą warunków, na jakich uzgodnienie może
nastąpić, albo nie powołają podstawy prawnej uzasadniającej ich określenie.

Art. 25.
1. Wójt, burmistrz albo prezydent miasta ustala termin dokonania uzgodnień albo
przedstawienia opinii przez organy, o których mowa w art. 11 pkt 5-8 oraz art.
17 pkt 6 i 7, nie krótszy niż 21 dni od dnia udostępnienia projektu studium albo
projektu planu miejscowego wraz z prognozą oddziaływania na środowisko.
2. Nieprzedstawienie stanowiska lub warunków, o których mowa w art. 24 ust. 2,
w terminie, o którym mowa w ust. 1, uważa się za równoznaczne odpowiednio z
uzgodnieniem lub zaopiniowaniem projektu.

Art. 26.
1. Organ, z którym uzgodniono projekt studium lub projekt planu miejscowego,
ponosi koszty zmiany tych projektów, spowodowane późniejszą zmianą
stanowiska.
2. Jeżeli organ, o którym mowa w ust. 1, działa w ramach zespolonej administracji
powiatowej lub w ramach samorządu województwa i wykonuje zadania z
zakresu administracji rządowej, Skarb Państwa ponosi koszty zmiany studium i
planu miejscowego lub ich projektów jedynie wówczas, gdy zmiana stanowiska
organu wynika ze zmiany ustawy lub z wiążących ten organ nowych ustaleń
właściwego organu administracji rządowej.

Art. 27.
Zmiana studium lub planu miejscowego następuje w takim trybie, w jakim są one
uchwalane.

Art. 28.
1.
Naruszenie zasad sporządzania studium lub planu miejscowego, istotne
naruszenie trybu ich sporządzania, a także naruszenie właściwości organów w
tym zakresie, powodują nieważność uchwały rady gminy w całości lub części.
2. Jeżeli rozstrzygnięcie nadzorcze wojewody, stwierdzające nieważność uchwały
w sprawie studium lub planu miejscowego, stanie się prawomocne z powodu
niezłożenia przez gminę, w przewidzianym terminie, skargi do sądu
administracyjnego lub jeżeli skarga zostanie przez sąd odrzucona albo oddalona,
czynności, o których mowa w art. 11 i 17, ponawia się w zakresie niezbędnym


(C)Kancelaria Sejmu

s. 16/39
03-08-25

do doprowadzenia do zgodności projektu studium lub planu z przepisami
prawnymi.

Art. 29.
1. Uchwała rady gminy w sprawie uchwalenia planu miejscowego obowiązuje od
dnia wejścia w życie w niej określonego, jednak nie wcześniej niż po upływie 30
dni od dnia ogłoszenia w dzienniku urzędowym województwa.
2. Uchwała, o której mowa w ust. 1, podlega również publikacji na stronie
internetowej gminy.

Art. 30.
1. Każdy ma prawo wglądu do studium lub planu miejscowego oraz otrzymania
z nich wypisów i wyrysów.
2. Za wydane wypisy i wyrysy pobiera się opłatę administracyjną, w wysokości
odpowiadającej poniesionym kosztom ich przygotowania, zgodnie z przepisami
o podatkach i opłatach lokalnych.

Art. 31.
1. Wójt, burmistrz albo prezydent miasta prowadzi rejestr planów miejscowych
oraz wniosków o ich sporządzenie lub zmianę, gromadzi materiały z nimi
związane oraz odpowiada za przechowywanie ich oryginałów, w tym również
uchylonych i nieobowiązujących.
2. Wójt, burmistrz albo prezydent miasta jest obowiązany przekazać staroście kopię
uchwalonego studium lub planu miejscowego, nie później niż w dniu ich wejścia
w życie.

Art. 32.
1. W celu oceny aktualności studium i planów miejscowych wójt, burmistrz albo
prezydent miasta dokonuje analizy zmian w zagospodarowaniu przestrzennym
gminy, ocenia postępy w opracowywaniu planów miejscowych i opracowuje
wieloletnie programy ich sporządzania w nawiązaniu do ustaleń studium,
z uwzględnieniem decyzji zamieszczonych w rejestrach, o których mowa w art.
57 ust. 1-3 i art. 67, oraz wniosków w sprawie sporządzenia lub zmiany planu
miejscowego.
2. Wójt, burmistrz albo prezydent miasta przekazuje radzie gminy wyniki analiz, o
których mowa w ust. 1, po uzyskaniu opinii gminnej lub innej właściwej, w
rozumieniu art. 8, komisji urbanistyczno-architektonicznej, co najmniej raz w
czasie kadencji rady. Rada gminy podejmuje uchwałę w sprawie aktualności
studium i planów miejscowych, a w przypadku uznania ich za nieaktualne, w
całości lub w części, podejmuje działania, o których mowa w art. 27.
3. Przy podejmowaniu uchwały, o której mowa w ust. 2, rada gminy bierze pod
uwagę w szczególności zgodność projektu studium albo planu miejscowego z
wymogami wynikającymi z przepisów art. 10 ust. 1 i 2, art. 15 oraz art. 16 ust.
1.


(C)Kancelaria Sejmu

s. 17/39
03-08-25


Art. 33.
Jeżeli w wyniku zmiany ustaw zachodzi konieczność zmiany studium lub planu
miejscowego, czynności, o których mowa w art. 11 i 17, wykonuje się odpowiednio
w zakresie niezbędnym do dokonania tych zmian.

Art. 34.
1. Wejście w życie planu miejscowego powoduje utratę mocy obowiązującej
innych planów zagospodarowania przestrzennego lub ich części odnoszących się
do objętego nim terenu.
2. Utrata mocy obowiązującej planu miejscowego nie powoduje wygaśnięcia
decyzji administracyjnych wydanych na podstawie tego planu, z zastrzeżeniem
art. 65 ust. 1 pkt 2 i ust. 2.

Art. 35.
Tereny, których przeznaczenie plan miejscowy zmienia, mogą być wykorzystywane
w sposób dotychczasowy do czasu ich zagospodarowania zgodnie z tym planem,
chyba że w planie ustalono inny sposób ich tymczasowego zagospodarowania.

Art. 36.
1. Jeżeli, w związku z uchwaleniem planu miejscowego albo jego zmianą,
korzystanie z nieruchomości lub jej części w dotychczasowy sposób lub zgodny
z dotychczasowym przeznaczeniem stało się niemożliwe bądź istotnie
ograniczone, właściciel albo użytkownik wieczysty nieruchomości może, z
zastrzeżeniem ust. 2, żądać od gminy:
1) odszkodowania za poniesioną rzeczywistą szkodę albo
2) wykupienia nieruchomości lub jej części.
2. Realizacja roszczeń, o których mowa w ust 1, może nastąpić również w drodze
zaoferowania przez gminę właścicielowi albo użytkownikowi wieczystemu
nieruchomości zamiennej. Z dniem zawarcia umowy zamiany roszczenia
wygasają.
3. Jeżeli, w związku z uchwaleniem planu miejscowego albo jego zmianą, wartość
nieruchomości uległa obniżeniu, a właściciel albo użytkownik wieczysty
sprzedaje tę nieruchomość i nie skorzystał z praw, o których mowa w ust. 1 i 2,
może żądać od gminy odszkodowania równego obniżeniu wartości
nieruchomości.
4. Jeżeli, w związku z uchwaleniem planu miejscowego albo jego zmianą, wartość
nieruchomości wzrosła, a właściciel albo użytkownik wieczysty sprzedaje tę
nieruchomość, wójt, burmistrz albo prezydent miasta pobiera jednorazową
opłatę, ustaloną w tym planie, określoną w stosunku procentowym do wzrostu
wartości nieruchomości. Opłata ta jest dochodem własnym gminy. Wysokość
opłaty nie może być wyższa niż 30% wzrostu wartości nieruchomości.
5. W razie stwierdzenia nieważności uchwały rady gminy w sprawie planu
miejscowego, w części lub w całości, odszkodowanie, o którym mowa w ust. 1


(C)Kancelaria Sejmu

s. 18/39
03-08-25

pkt 1, albo opłata, o której mowa w ust. 4, podlegają zwrotowi odpowiednio na
rzecz gminy lub na rzecz aktualnego właściciela albo użytkownika wieczystego
nieruchomości.
6. W przypadku, o którym mowa w ust. 3, w razie stwierdzenia nieważności
uchwały rady gminy w sprawie planu miejscowego w części lub w całości
gmina może żądać od aktualnego właściciela albo użytkownika wieczystego
nieruchomości zwrotu kwoty stanowiącej równowartość wypłaconego
odszkodowania.

Art. 37.
1. Wysokość odszkodowania z tytułu obniżenia wartości nieruchomości, o którym
mowa w art. 36 ust. 3, oraz wysokość opłaty z tytułu wzrostu wartości
nieruchomości, o której mowa w art. 36 ust. 4, ustala się na dzień jej sprzedaży.
Obniżenie oraz wzrost wartości nieruchomości stanowią różnicę między
wartością nieruchomości określoną przy uwzględnieniu przeznaczenia terenu
obowiązującego po uchwaleniu lub zmianie planu miejscowego a jej wartością,
określoną przy uwzględnieniu przeznaczenia terenu, obowiązującego przed
zmianą tego planu, lub faktycznego sposobu wykorzystywania nieruchomości
przed jego uchwaleniem.
2. Opłatę, o której mowa w ust. 1, pomniejsza się o wartość nakładów
poniesionych przez właściciela albo użytkownika wieczystego nieruchomości w
okresie między uchwaleniem lub zmianą planu miejscowego a dniem sprzedaży
nieruchomości, jeżeli nakłady te miały wpływ na wzrost wartości tej
nieruchomości.
3. Roszczenia, o których mowa w art. 36 ust. 3, można zgłaszać w terminie 5 lat od
dnia, w którym plan miejscowy albo jego zmiana stały się obowiązujące.
4. Przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio do opłat, o których mowa w art. 36 ust. 4.
5.

Notariusz, w terminie 7 dni od dnia sporządzenia umowy sprzedaży
nieruchomości, w formie aktu notarialnego, jest zobowiązany przesłać wójtowi,
burmistrzowi albo prezydentowi miasta wypis z tego aktu.
6. Wójt, burmistrz albo prezydent miasta ustala opłatę, o której mowa w art. 36 ust.
4, w drodze decyzji, bezzwłocznie po otrzymaniu wypisu z aktu notarialnego, o
którym mowa w ust. 5.
7. Właściciel albo użytkownik wieczysty nieruchomości, której wartość wzrosła w
związku z uchwaleniem lub zmianą planu miejscowego, przed jej sprzedażą
może żądać od wójta, burmistrza albo prezydenta miasta ustalenia, w drodze
decyzji, wysokości opłaty, o której mowa w art. 36 ust. 4.
8. Wójt, burmistrz albo prezydent miasta przedstawia okresowo - odpowiednio do
potrzeb, lecz co najmniej raz w roku - na sesji rady gminy informację o
zgłoszonych żądaniach, o których mowa w art. 36 ust. 1-3 i ust. 5, i wydanych
decyzjach, o których mowa w ust. 6 i 7.
9. Wykonanie obowiązku wynikającego z roszczeń, o których mowa w art. 36 ust.
1-3, powinno nastąpić w terminie 6 miesięcy od dnia złożenia wniosku, chyba że
strony postanowią inaczej. W przypadku opóźnienia w wypłacie odszkodowania
lub w wykupie nieruchomości właścicielowi albo użytkownikowi wieczystemu
nieruchomości przysługują odsetki ustawowe.


(C)Kancelaria Sejmu

s. 19/39
03-08-25

10. Spory w sprawach, o których mowa w art. 36 ust. 1-3 i ust. 5, rozstrzygają sądy
powszechne.
11. Zasady określania wartości nieruchomości oraz osoby uprawnione do określania
tej wartości ustalają przepisy o gospodarce nieruchomościami.

Rozdział 3
Planowanie przestrzenne w województwie

Art. 38.
Organy samorządu województwa sporządzają plan zagospodarowania
przestrzennego województwa, prowadzą analizy i studia oraz opracowują koncepcje
i programy, odnoszące się do obszarów i problemów zagospodarowania
przestrzennego odpowiednio do potrzeb i celów podejmowanych w tym zakresie
prac.

Art. 39.
1. Sejmik województwa podejmuje uchwałę o przystąpieniu do sporządzania planu
zagospodarowania przestrzennego województwa.
2. Plan zagospodarowania przestrzennego województwa sporządza się dla obszaru
w granicach administracyjnych województwa.
3. W planie zagospodarowania przestrzennego województwa uwzględnia się
ustalenia strategii rozwoju województwa oraz określa się w szczególności:
1) podstawowe elementy sieci osadniczej województwa i ich powiązań
komunikacyjnych oraz infrastrukturalnych, w tym kierunki powiązań
transgranicznych;
2) system obszarów chronionych, w tym obszary ochrony środowiska,
przyrody i krajobrazu kulturowego, ochrony uzdrowisk oraz dziedzictwa
kulturowego i zabytków oraz dóbr kultury współczesnej;
3) rozmieszczenie inwestycji celu publicznego o znaczeniu ponadlokalnym,
a w szczególności obiektów infrastruktury społecznej, technicznej,
transportu, turystyki oraz gospodarki morskiej i gospodarki wodnej;
4) obszary problemowe wraz z zasadami ich zagospodarowania oraz obszary
metropolitalne;
5) obszary wsparcia;
6) obszary narażone na niebezpieczeństwo powodzi;
7) granice terenów zamkniętych i ich stref ochronnych;
8) obszary występowania udokumentowanych złóż kopalin.
4. W planie zagospodarowania przestrzennego województwa uwzględnia się
ustalenia koncepcji przestrzennego zagospodarowania kraju, o której mowa w
art. 47 ust. 1 pkt 1, oraz programy, o których mowa w art. 48 ust. 1.
5. W planie zagospodarowania przestrzennego województwa umieszcza się te
inwestycje celu publicznego o znaczeniu ponadlokalnym, o których mowa w ust.


(C)Kancelaria Sejmu

s. 20/39
03-08-25

3 pkt 3, które zostały ustalone w dokumentach przyjętych przez Sejm
Rzeczypospolitej Polskiej, Radę Ministrów, właściwego ministra lub sejmik
województwa, zgodnie z ich właściwością.
6. Dla obszaru metropolitalnego uchwala się plan zagospodarowania
przestrzennego obszaru metropolitalnego jako część planu zagospodarowania
przestrzennego województwa.

Art. 40.
Minister właściwy do spraw budownictwa, gospodarki przestrzennej
i mieszkaniowej określi, w drodze rozporządzenia, wymagany zakres projektu planu
zagospodarowania przestrzennego województwa w części tekstowej i graficznej,
uwzględniając w szczególności wymogi dotyczące materiałów planistycznych, skali
opracowań kartograficznych, stosowanych oznaczeń, nazewnictwa, standardów oraz
sposobu dokumentowania prac planistycznych.

Art. 41.
1. Po podjęciu przez sejmik województwa uchwały o przystąpieniu do sporządzania
planu zagospodarowania przestrzennego województwa marszałek województwa
kolejno:
1) ogłasza w prasie ogólnopolskiej oraz przez obwieszczenie w urzędach gmin,
starostwach powiatowych, urzędzie marszałkowskim i urzędzie
wojewódzkim o podjęciu uchwały o przystąpieniu do sporządzania planu,
określając formę, miejsce i termin składania wniosków dotyczących planu,
nie krótszy niż 3 miesiące od dnia ogłoszenia;
2) zawiadamia na piśmie o podjęciu uchwały o przystąpieniu do sporządzania
planu instytucje i organy właściwe do uzgadniania i opiniowania planu;
3) rozpatruje wnioski, o których mowa w pkt 1;
4) sporządza projekt planu zagospodarowania przestrzennego województwa
wraz z prognozą oddziaływania na środowisko;
5) uzyskuje od wojewódzkiej komisji urbanistyczno-architektonicznej opinię
o projekcie planu;
6) występuje o opinię o projekcie planu do właściwych instytucji i organów, a
także do wojewody, zarządów powiatów, wójtów, burmistrzów gmin i
prezydentów miast położonych na terenie województwa oraz rządowych
i samorządowych organów administracji publicznej na terenach przyległych
do granic województwa oraz uzgadnia projekt z organami określonymi w
przepisach odrębnych;
7) przedstawia projekt planu ministrowi właściwemu do spraw budownictwa,
gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej w celu stwierdzenia jego
zgodności z koncepcją przestrzennego zagospodarowania kraju i prog-
ramami rządowymi, o których mowa w art. 48 ust. 1;
8) przedstawia projekt planu sejmikowi województwa do uchwalenia.
2. Do opiniowania i uzgadniania projektu planu zagospodarowania przestrzennego
województwa stosuje się odpowiednio przepisy art. 23-26, z wyjątkiem terminu



(C)Kancelaria Sejmu

s. 21/39
03-08-25

dokonania uzgodnień i przedstawienia opinii, który nie powinien być krótszy niż
40 dni od dnia udostępnienia projektu planu wraz z prognozą oddziaływania na
środowisko.

Art. 42.
1. Plan zagospodarowania przestrzennego województwa uchwala sejmik
województwa.
2. Uchwałę sejmiku województwa o uchwaleniu planu zagospodarowania
przestrzennego województwa wraz z dokumentacją prac planistycznych
marszałek województwa przekazuje wojewodzie w celu oceny zgodności z
przepisami prawnymi oraz ogłoszenia w wojewódzkim dzienniku urzędowym.
3. Zmiana planu zagospodarowania przestrzennego województwa następuje w
trybie, w jakim jest uchwalany ten plan.

Art. 43.
1. Koszty sporządzenia planu zagospodarowania przestrzennego województwa
obciążają budżet województwa, z zastrzeżeniem ust. 2.
2. Koszty sporządzenia planu zagospodarowania przestrzennego województwa
obciążają budżet państwa albo inwestora realizującego inwestycję celu
publicznego o znaczeniu krajowym w części, w jakiej sporządzenie tego planu
jest bezpośrednią konsekwencją zamierzeń realizacji tej inwestycji.

Art. 44.
1. Ustalenia planu zagospodarowania przestrzennego województwa wprowadza się
do planu miejscowego po uprzednim uzgodnieniu terminu realizacji inwestycji
celu publicznego o znaczeniu ponadlokalnym i warunków wprowadzenia ich do
planu miejscowego.
2. Uzgodnienia, o których mowa w ust. 1, przeprowadza marszałek województwa z
wójtem, burmistrzem albo prezydentem miasta.
3. Koszty wprowadzenia ustaleń planu zagospodarowania przestrzennego
województwa do planu miejscowego oraz zwrotu wydatków na odszkodowania,
o których mowa w art. 36, a także kwoty przeznaczone na pokrycie
zwiększonych kosztów realizacji zadań gminnych są ustalane w umowie
zawartej pomiędzy marszałkiem województwa a wójtem, burmistrzem albo
prezydentem miasta. Przepisy art. 21 stosuje się odpowiednio.
4. Spory dotyczące spraw, o których mowa w ust. 1-3, rozstrzygają sądy
powszechne.

Art. 45.
Plan zagospodarowania przestrzennego województwa podlega okresowej ocenie.
Zarząd województwa, co najmniej raz w czasie kadencji sejmiku, dokonuje
przeglądu zmian w zagospodarowaniu przestrzennym, opracowuje raport o jego
stanie w zakresie określonym w art. 39 ust. 3 oraz sporządza ocenę realizacji
inwestycji, o których mowa w art. 39 ust. 5, podlegającą zaopiniowaniu przez


(C)Kancelaria Sejmu

s. 22/39
03-08-25

wojewódzką komisję urbanistyczno-architektoniczną. Wyniki tego przeglądu oraz
raport jest przedstawiany sejmikowi województwa.

Rozdział 4
Planowanie przestrzenne na szczeblu krajowym

Art. 46.
Minister właściwy do spraw budownictwa, gospodarki przestrzennej
i mieszkaniowej koordynuje zgodność planów zagospodarowania przestrzennego
województw z koncepcją przestrzennego zagospodarowania kraju oraz we
współpracy z Prezesem Rządowego Centrum Studiów Strategicznych prowadzi
współpracę transgraniczną i przygraniczną w zakresie zagospodarowania
przestrzennego, a także przygotowuje okresowe raporty o stanie zagospodarowania
przestrzennego kraju.

Art. 47.
1. Rządowe Centrum Studiów Strategicznych, uwzględniając cele zawarte w
rządowych dokumentach strategicznych:
1) sporządza koncepcję przestrzennego zagospodarowania kraju, która
uwzględnia zasady zrównoważonego rozwoju kraju w oparciu o
przyrodnicze, kulturowe, społeczne i ekonomiczne uwarunkowania,
o których mowa w przepisach odrębnych, a także prowadzi współpracę
zagraniczną w tym zakresie;
2) prowadzi analizy i studia, opracowuje koncepcje oraz sporządza programy
odnoszące się do obszarów i zagadnień pozostających w
zakresie
programowania strategicznego oraz prognozowania rozwoju gospodarczego
i społecznego, współpracując z właściwymi ministrami oraz z centralnymi
organami administracji rządowej.
2. Koncepcja przestrzennego zagospodarowania kraju określa uwarunkowania, cele
i kierunki zrównoważonego rozwoju kraju oraz działania niezbędne do jego
osiągnięcia, a w szczególności:
1) podstawowe elementy krajowej sieci osadniczej, z wyodrębnieniem
obszarów metropolitalnych;
2) wymagania z zakresu ochrony środowiska i zabytków, z uwzględnieniem
obszarów podlegających ochronie;
3) rozmieszczenie infrastruktury społecznej o znaczeniu międzynarodowym i
krajowym;
4) rozmieszczenie obiektów infrastruktury technicznej i transportowej,
strategicznych zasobów wodnych i obiektów gospodarki wodnej o zna-
czeniu międzynarodowym i krajowym;
5) obszary problemowe o znaczeniu krajowym, w tym obszary zagrożeń
wymagających szczegółowych studiów i planów.
3. Rada Ministrów przyjmuje koncepcję przestrzennego zagospodarowania kraju
oraz okresowe raporty o stanie zagospodarowania kraju. Przyjmując koncepcję,


(C)Kancelaria Sejmu

s. 23/39
03-08-25

Rada Ministrów ustala, w jakim zakresie koncepcja ta będzie stanowiła
podstawę sporządzania programów, o których mowa w art. 48 ust. 1.
4. Prezes Rady Ministrów przedstawia Sejmowi Rzeczypospolitej Polskiej
koncepcję przestrzennego zagospodarowania kraju oraz okresowe raporty o
stanie zagospodarowania przestrzennego kraju.
5. Prezes Rady Ministrów może powołać Państwową Radę Gospodarki
Przestrzennej, jako organ doradczy w sprawie koncepcji przestrzennego
zagospodarowania kraju, oraz ustalić, w drodze zarządzenia, regulamin
określający zadania, organizację i tryb jej działania.

Art. 48.
1. Ministrowie i centralne organy administracji rządowej, w zakresie swojej
właściwości rzeczowej, sporządzają programy zawierające zadania rządowe,
zwane dalej ,,programami", służące realizacji inwestycji celu publicznego o
znaczeniu krajowym.
2. Programy podlegają zaopiniowaniu przez sejmiki właściwych województw.
3. Rada Ministrów przyjmuje, w drodze rozporządzenia, programy, uwzględniając
w szczególności cele i kierunki, o których mowa w art. 47 ust. 2.

Art. 49.
1. Minister właściwy do spraw budownictwa, gospodarki przestrzennej i
mieszkaniowej prowadzi rejestr programów.
2. Minister właściwy do spraw budownictwa, gospodarki przestrzennej i
mieszkaniowej występuje do marszałka właściwego województwa z wnioskiem
o wprowadzenie programu do planu zagospodarowania przestrzennego
województwa.

Rozdział 5
Lokalizacja inwestycji celu publicznego i ustalanie warunków zabudowy
w odniesieniu do innych inwestycji

Art. 50.
1. Inwestycja celu publicznego jest lokalizowana na podstawie planu miejscowego,
a w przypadku jego braku - w drodze decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji
celu publicznego.
2. Nie wymagają wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu
publicznego roboty budowlane:
1) polegające na remoncie, montażu lub przebudowie, jeżeli nie powodują
zmiany sposobu zagospodarowania terenu i użytkowania obiektu
budowlanego oraz nie zmieniają jego formy architektonicznej i nie
naruszają ustaleń planu miejscowego, a w przypadku jego braku - nie
oddziałują szkodliwie na środowisko oraz nie są zaliczone do przedsięwzięć
wymagających przeprowadzenia postępowania w sprawie oceny


(C)Kancelaria Sejmu

s. 24/39
03-08-25

oddziaływania na środowisko, w rozumieniu przepisów o ochronie
środowiska, albo
2) niewymagające pozwolenia na budowę.
3. Inwestycja celu publicznego na terenach zamkniętych jest lokalizowana na
podstawie decyzji o ustaleniu lokalizacji tej inwestycji, wydawanej na podstawie
przepisów odrębnych.
4. Sporządzenie projektu decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego
powierza się osobie wpisanej na listę izby samorządu zawodowego urbanistów
albo architektów.

Art. 51.
1. W sprawach ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego decyzje wydają w
odniesieniu do:
1) inwestycji celu publicznego o znaczeniu krajowym i wojewódzkim - wójt,
burmistrz albo prezydent miasta w uzgodnieniu z marszałkiem
województwa;
2) inwestycji celu publicznego o znaczeniu powiatowym i gminnym - wójt,
burmistrz albo prezydent miasta;
3) inwestycji celu publicznego na terenach zamkniętych - wojewoda;
4) inwestycji celu publicznego na obszarach morskich wód wewnętrznych,
morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej - dyrektor
właściwego urzędu morskiego.
2. W przypadku niewydania przez wójta, burmistrza albo prezydenta miasta w
terminie 2 miesięcy od dnia złożenia wniosku decyzji o ustaleniu lokalizacji
inwestycji celu publicznego o znaczeniu krajowym albo wojewódzkim
wojewoda wzywa wójta, burmistrza albo prezydenta miasta do jej wydania w
wyznaczonym terminie, a po jego bezskutecznym upływie wydaje decyzję i
kosztami jej wydania obciąża gminę.
3. W przypadku
Dziennik Ustaw nr 80 z 2003 roku - pozostałe dokumenty:
Najnowsze wiadomości
  • Adres publikacyjny:
A B C D E F G H I J K L M N O P R S T U W Z
Przydatne linki