Zwolnienie dyscyplinarne - pracodawco zastanów się!

Rozwiązanie umowy z winy pracownika jest nadzwyczajnym trybem rozwiązania umowy o pracę. Pracodawcy powinni go stosować tylko w szczególnych okolicznościach i z dużą ostrożnością.

Przyczyny rozwiązania umowy o pracę z winy pracownika

Umowa o pracę może zostać rozwiązana bez wypowiedzenia z winy pracownika w trzech sytuacjach. Są nimi: ciężkie naruszenie przez pracownika podstawowych obowiązków pracowniczych, popełnienie przez pracownika w czasie trwania umowy o pracę przestępstwa, które uniemożliwia dalsze zatrudnianie go oraz zawiniona utrata uprawnień koniecznych do wykonywania pracy na zajmowanym przez pracownika stanowisku.

Przykładami ciężkiego naruszenia obowiązków, które zgodnie z orzecznictwem Sądu Najwyższego uzasadniają zastosowanie wobec pracownika zwolnienia dyscyplinarnego są m.in. spożywanie alkoholu w miejscu pracy, stawienie się w stanie nietrzeźwości w pracy, nieusprawiedliwiona nieobecność pracownika, zakłócanie spokoju i porządku w miejscu pracy, lekceważące i aroganckie wypowiedzi wobec pełnomocnika pracodawcy, bezpodstawna odmowa wykonania polecenia pracodawcy dotyczącego pracy, samowolne zabranie dokumentów należących do pracodawcy czy naruszanie zasad bezpieczeństwa i higieny pracy przez pracownika odpowiedzialnego za ich przestrzeganie.

Podana lista jest jedynie przykładowa i nie wyczerpuje ona wszystkich sytuacji, w których tryb zwolnienia dyscyplinarnego jest uzasadniony. Ponadto pracodawcy powinni pamiętać, że każdy przypadek muszą analizować w sposób indywidualny.

Na przykład, nie każda nieusprawiedliwiona nieobecność musi w rezultacie uzasadniać zwolnienie dyscyplinarne. Jeżeli bowiem pracownik był nieobecny w pracy i nie dostarczył na czas zwolnienia lekarskiego, naruszając zasady usprawiedliwiania nieobecności w pracy to zazwyczaj nie stanowi to podstawy do zwolnienia dyscyplinarnego.

ZOBACZ TAKŻE:

• Tajniki wypowiedzenia umowy o pracę
• Wypadek w drodze do pracy
• Żądanie od pracownika informacji o dodatkowych dochodach
  
• Za zakaz konkurencji płaci pracodawca
• Tajniki telepracy okiem eksperta

Pracodawca podejmując decyzję o zwolnieniu dyscyplinarnym, nie musi brać pod uwagę przebiegu dotychczasowego zatrudnienia. Decyzje o zasadności zastosowania tego trybu będzie uzasadniać jednostkowy czyn pracownika. Oznacza to, że jeżeli pracownik ciężko naruszy swoje obowiązki ze swojej winy, pracodawca może go zwolnić dyscyplinarnie nawet, jeżeli wcześniejsze zachowanie pracownika było prawidłowe.

Kolejną sytuacją, w której można zastosować tryb zwolnienia dyscyplinarnego jest popełnienie przez pracownika przestępstwa w trakcie trwania umowy o pracę. Przestępstwo musi być oczywiste lub osądzone prawomocnym wyrokiem sądowym oraz uniemożliwiać dalsze zatrudnianie pracownika. Ponieważ ocena oczywistości przestępstwa jest pozostawiona pracodawcy, należy stosować tę przesłankę z wyjątkową ostrożnością. Sąd Najwyższy uznał bowiem, że nawet zastosowanie wobec pracownika aresztu tymczasowego nie przesądza o tym, że popełnienie przestępstwa jest oczywiste.

Ostatnią przyczyną zwolnienia dyscyplinarnego jest zawiniona utrata uprawnień koniecznych do wykonywania pracy. Oczywiście najczęstszym przykładem będzie tu zawiniona utrata prawo jazdy przez kierowcę zawodowego.