1/2
Szczególne uregulowanie kwestii związanej z odpowiedzialnością hoteli za wniesione rzeczy gości ma uzasadnienie związane z faktem, iż gość korzystający z usług hotelu nie ma faktycznej możliwości sprawowania pełnej i co ważne skutecznej pieczy nad swoimi rzeczami.
Wynika to między innymi ze specyfiki miejsca, jakim jest hotel lub podobny zakład. W praktyce, do pokoju z którego korzysta gość wnoszący swoje rzeczy, dostęp ma nie tylko on, lecz również personel czy nawet przygodni ludzie zajmujący pomieszczenie wspólnie z danym gościem. Jest zatem sprawą zupełnie zrozumiałą, że takie warunki stwarzają znacznie większe ryzyko utraty czy też zniszczenia wniesionych rzeczy.
Odpowiedzialność osób utrzymujących zarobkowo hotel lub podobny zakład jest odpowiedzialnością opartą na zasadzie ryzyka, odnoszącą się do utraty lub uszkodzenia rzeczy wniesionych przez osobę korzystająca z usług hotelu lub podobnego zakładu. Problematykę tę reguluje kodeks cywilny, który został znowelizowany w tym zakresie, w związku z koniecznością dostosowania polskiego prawa do konwencji europejskiej z 17.12.1962 r. o odpowiedzialności utrzymujących hotele za rzeczy wniesione przez gości hotelowych, która w stosunku do Rzeczpospolitej Polskiej weszła w życie 19.06.1997 r.
Omawiana odpowiedzialność odnosi się do podmiotów, które zarobkowo prowadzą hotel lub podobny zakład, są zatem nimi osoby fizyczne, prawne lub inne jednostki organizacyjne mające zdolność prawną, które we własnym imieniu prowadzą działalność hotelarską w formie organizacyjnej hoteli, moteli, zajazdów, pensjonatów, domów wycieczkowych, schronisk młodzieżowych czy też sanatoriów.
Na stoku narciarskim w kaskach
Odpowiedzialność powstaje, gdy osoba najczęściej nazywana gościem, korzysta z usług hotelu lub podobnego zakładu i jednocześnie wnosi rzeczy. Art. 846 § 2 kodeksu cywilnego, jako rzecz wniesioną określa taką, która w czasie korzystania przez gościa z usług hotelu lub podobnego zakładu, znajduje się w tym hotelu lub podobnym zakładzie albo pozostaje poza nim, a została powierzona utrzymującemu zarobkowo hotel lub podobny zakład lub osobie u niego zatrudnionej albo umieszczona w miejscu przez niego wskazanym lub na ten cel przeznaczonym.
Należy pamiętać, że powstanie odpowiedzialności za rzecz wniesioną przez gościa hotelowego, nie jest uzależnione od tego, czy jest on jej właścicielem czy też nie, a samo określenie wniesienie rzeczy nie odnosi się wyłącznie do fizycznego przemieszczenia rzeczy, ale w ujęciu szerszym obejmuje także zamiar jej wniesienia przy jednoczesnej akceptacji hotelu.
Ustawodawca, jako rzecz wniesioną zdefiniował również rzecz, która w krótkim, zwyczajowo przyjętym okresie poprzedzającym lub następującym po tym, kiedy gość korzystał z usług hotelu lub podobnego zakładu, została powierzona utrzymującemu zarobkowo hotel lub podobny zakład lub osobie u niego zatrudnionej albo umieszczona w miejscu przez nich wskazanym lub na ten cel przeznaczonym. Powierzenie rzeczy wniesionej, może mieć również miejsce poza terenem hotelu lub podobnego zakładu, np. na lotnisku. Do powstania odpowiedzialności wystarczy przekazanie, zgodnie z umową bądź choćby miejscowym zwyczajem, rzeczy personelowi hotelu.
Nie stanowi natomiast rzeczy wniesionej pojazd mechaniczny wraz z rzeczami w nim pozostawionymi oraz żywe zwierzęta- w tych wypadkach odpowiedzialność osoby prowadzącej zarobkowo hotel czy podobny zakład może powstać na podstawie odrębnej umowy przechowania zawartej z gościem i w tym wypadku osoba ta odpowiada tak jak przechowawca.
Dosyć surowe zasady, określające odpowiedzialność hotelarzy, mają przede wszystkim na celu zapewnienie bezpieczeństwa klientom oraz ochronę ich wniesionego mienia.
Odpowiedzialność hotelarza dotyczy wyłącznie rzeczy wniesionych przez osoby korzystające z jego usług, nie rozciąga się ona natomiast na osoby odwiedzające gości hotelowych, czy też osoby które jedynie przebywają w hotelowym barze.
Konstrukcja prawna omawianej odpowiedzialności, przewiduje jednak sytuację, w której odpowiedzialność osoby prowadzącej zarobkowo hotel zostaje wyłączona. Ma to miejsce wówczas, gdy szkoda wynikła z właściwości rzeczy wniesionej lub w skutek siły wyższej albo powstała wyłącznie z winy poszkodowanego lub osoby, która mu towarzyszyła, była u niego zatrudniona albo go odwiedzała.
Ciężar udowodnienia zaistnienia okoliczności, zwalniających z odpowiedzialności, spoczywa na osobie prowadzącej zarobkowo hotel lub podobny zakład.
Roszczenie o naprawienie szkody powstałej z powodu utraty lub uszkodzenia rzeczy wniesionych do hotelu lub podobnego zakładu wygasa, jeżeli poszkodowany po otrzymaniu wiadomości o szkodzie nie zawiadomił o niej niezwłocznie utrzymującego zakład. Obowiązek zawiadomienia hotelarza przez gościa o powstałej szkodzie jest niezwykle istotny- uchybienie temu obowiązkowi powoduje bowiem wygaśniecie roszczenia, które przysługuje gościowi przeciwko hotelarzowi.
Jak trafnie wybrać biuro turystyczne
Obowiązek ten powstaje w momencie, w którym osoba korzystająca z usług hotelu lub podobnego zakładu, powzięła wiadomość o powstaniu szkody. Należy pamiętać że zgłoszenie musi nastąpić niezwłocznie, dzięki temu możliwe jest zarówno wykrycie sprawców powstania szkody, jak również przyczyn jej powstania, chroniąc w ten sposób jednocześnie interesy osoby ponoszącej odpowiedzialność. Obowiązek niezwłocznego zawiadomienia o szkodzie nie dotyczy sytuacji, w której szkoda została wyrządzona przez osobę utrzymująca zarobkowo hotel lub podobny zakład albo gdy osoba ta przyjęła rzecz na przechowanie. Dotyczy to naturalnie również sytuacji, w której za szkodę odpowiedzialny jest personel hotelu, bądź podobnego zakładu.
Powstanie odpowiedzialności hotelarza za rzeczy wniesione nie jest uzależnione od wartości, rodzaju czy przeznaczenia rzeczy. Natomiast zgodnie z art. 849 § 1 kodeksu cywilnego, zakres obowiązku naprawienia szkody przez utrzymującego zarobkowo hotel lub podobny zakład w wypadku utraty lub uszkodzenia rzeczy wniesionych ogranicza się, względem jednego gościa, do wysokości stukrotnej należności za dostarczone mu mieszkanie, liczonej za jedna dobę. Jednakże odpowiedzialność za każdą rzecz nie może przekraczać pięćdziesięciokrotnej wysokości tej należności. Nie bez znaczenia jest zatem kategoria hotelu i związana z tym wysokość należności za dobowy pobyt, bowiem im wyższa należność za dostarczone mieszkanie, tym wyższe jest możliwe odszkodowanie. Należne odszkodowanie nie może być oczywiście wyższe, od wartości utraconej rzeczy wniesionej lub obniżenia wartości na skutek uszkodzenia rzeczy.
Ustawodawca przewidział jednak okoliczności, w których hotelarz ponosi odpowiedzialność w pełnym zakresie, bowiem zgodnie z art. 849 § 2 kodeksu cywilnego, ograniczenia zakresu obowiązku naprawienia szkody nie dotyczą wypadku, gdy utrzymujący zarobkowo hotel lub podobny zakład przyjął rzeczy na przechowanie albo odmówił ich przyjęcia na przechowania, mimo że obowiązany był je przyjąć, jak również wypadku, gdy szkoda wynikła z winy umyślnej lub rażącego niedbalstwa jego lub osoby u niego zatrudnionej.
Ustawa nakłada na hotelarza obowiązek zawarcia odrębnej umowy przechowania, jeżeli rzeczami których przechowania domaga się gość, są w szczególności pieniądze, kosztowności i przedmioty mające wartość naukową lub artystyczną.
Odmowa przyjęcia wskazanych rzeczy możliwa jest wyłącznie w sytuacji, w której rzeczy te zagrażają bezpieczeństwu albo jeżeli w stosunku do wielkości lub standardu hotelu albo podobnego zakładu mają zbyt dużą wartość lub gdy zajmują zbyt dużo miejsca. Jest to oczywiście rozwiązanie zrozumiałe ze względu na faktyczne zróżnicowanie możliwości lokalowych, stosowanych systemów zabezpieczeń itd. przedsiębiorców działających na polskim rynku hotelarskim.
