Umowa na czas określony a ustawa antykryzysowa

"Ustawa antykryzysowa" zawiesiła zasadę, że zawarcie trzeciej umowy na czas określony jest równoznaczne w skutkach prawnych z zawarciem umowy o pracę na czas nieokreślony. Wprowadzono za to ograniczenie "czasowe". Jakie skutki może mieć przekroczenie 24-miesięcznego okresu zatrudnienia na umowę na czas określony w świetle tej ustawy?

Obowiązująca od dnia 22 sierpnia 2009r. Ustawa z dnia 1 lipca 2009 r. o łagodzeniu skutków kryzysu ekonomicznego dla pracowników i przedsiębiorców - Dz.U.2009.125.1035 (dalej jako ustawa antykryzysowa), wprowadziła kilka regulacji zmieniających zasady zawierania pomiędzy tymi samymi podmiotami kolejnych umów na czas określony.

Z jednej strony ustawa antykryzysowa zawiesiła w okresie od dnia 22 sierpnia 2009r. do dnia 31 grudnia 2011r. (tj. na czas obowiązywania ustawy antykryzysowej) stosowanie art. 251 kodeksu pracy przewidującego (przy spełnieniu określonych warunków), że zawarcie trzeciej umowy o pracę na czas określony jest równoznaczne w skutkach prawnych z zawarciem umowy o pracę na czas nieokreślony.

Umowy na czas określony zniszczą rynek pracy?
Z drugiej jednak strony w miejsce „ilościowego” ograniczenia umów na czas określony przewidzianego przez art. 251 kodeksu pracy, art. 13 ustawy antykryzysowej wprowadził ograniczenie „czasowe”. Zgodnie z ust. 1 wskazanego artykułu „okres zatrudnienia na podstawie umowy o pracę na czas określony, a także łączny okres zatrudnienia na podstawie kolejnych umów o pracę na czas określony między tymi samymi stronami stosunku pracy, nie może przekraczać 24 miesięcy.” Dodatkowo wydłużony został okres przerwy jaki musi wystąpić pomiędzy umowami aby umowa o pracę nie została uznana za kolejną. Zgodnie bowiem z art. 13 ust. 2 ustawy antykryzysowej „za kolejną umowę na czas określony, w rozumieniu ust. 1, uważa się umowę zawartą przed upływem 3 miesięcy od rozwiązania lub wygaśnięcia poprzedniej umowy zawartej na czas określony.”

Powyższy 24-miesięczny limit nie znajdzie zastosowania jedynie do umów na czas określonych zawartych przed dniem wejścia w życie ustawy antykryzysowej (tj. 22 sierpnia 2009r.), których termin rozwiązania przypada po dniu 31 grudnia 2011r. W takim bowiem przypadku, zgodnie z art. 35 ust. 3 ustawy antykryzysowej umowa taka rozwiązuje się z upływem czasu, na który została zawarta.