1/2
Wakacyjna oferta znacznie różni się od tego co obiecywano nam w biurze podróży? Karta Frankfurcka zawiera wysokość kwot jakie można zażądać od nierzetelnego organizatora letniego wypoczynku.
Zakres ochrony turystów w Polsce jest zbliżony do standardów europejskich. Podstawową regulacją tego zagadnienia jest ustawa z 29 sierpnia 1997 roku o usługach turystycznych. Nie jest to jednak unormowanie w pełni wyczerpujące tę materię.
W celu zapewnienia jak najszerszej ochrony turystom Urząd Ochrony Konsumenta i Konkurencji weryfikuje treść umów o świadczenie usług turystycznych. Nie jest jednakże w stanie, co jest kwestią oczywistą, skontrolować wszystkich porozumień pojawiających się na rynku. Z uwagi na powyższe, należy zawsze pamiętać o tym, by szczegółowo zapoznać się z treścią każdego podpisywanego dokumentu.
Co zrobić jednak, gdy mimo dołożenia wszelkich starań w celu uniknięcia rozczarowania, oferta przedstawiona przez biuro podróży nie znajduje odzwierciedlenia w rzeczywistości, np. zapłaciliśmy za pokój z widokiem na morze, a zakwaterowano nas od strony ruchliwej ulicy lub na terenie hotelowego basenu miały być dostępne leżaki, a w rzeczywistości ich nie ma i nigdy nie było.
W takim wypadku turysta może i powinien zgłosić pisemną reklamację na ręce rezydenta lub bezpośrednio do biura podróży. W przypadku, gdy po przedstawieniu zastrzeżeń organizator nie wystąpi z propozycją zapewnienia świadczeń zgodnych z umową lub zastępczych o tym samym standardzie, klient ma prawo od umowy odstąpić.
| Można odstąpić od umowy w przypadku, gdyby organizator przed rozpoczęciem imprezy zmienił istotne warunki umowy. |
Warto zaznaczyć, że odstąpić można również w przypadku, gdyby organizator przed rozpoczęciem imprezy zmienił istotne warunki umowy. W sytuacji odstąpienia w trakcie obowiązywania umowy biuro podróży zobowiązane jest zapewnić niezadowolonemu turyście powrót do miejsca rozpoczęcia podróży.
Pamiętać jednak należy, że powyższe może okazać się niewykonalne z uwagi na to, że w większości przypadków zagranicznych wycieczek biura podróży korzystają z lotów czarterowych. W związku z tym zapewnienie klientom powrotu do domu w innym czasie niż po zakończeniu trwania imprezy turystycznej, może się okazać niemożliwe do zrealizowania. Jednak po roku ciężkiej pracy, nie chodzi o to, żeby wracać z urlopu zaraz po dotarciu na miejsce.
Warto więc przeanalizować inne rozwiązania. Obywatele większości krajów europejskich w podobnych sytuacjach mogą skorzystać z prawa dochodzenie zadośćuczynienia za tzw. zmarnowany urlop.
W Polsce nie ma jednak przepisów gwarantujących zadośćuczynienie za tego rodzaju szkodę niemajątkową, tzn. polegającą na negatywnych doznaniach turysty powstałych wskutek niedochowania warunków umowy przez organizatora wypoczynku.
Polski turysta ma jednak inne możliwości, tj. wystąpienie z żądaniem świadczeń zastępczych o takim samym standardzie jak przewidziany w umowie, żądanie obniżenia ceny imprezy turystycznej ze względu na brak świadczeń które miały być wykonane przez biuro oraz w ostateczności odstąpienie od umowy.
ZOBACZ TAKŻE:
W przypadku żądania obniżenia ceny powstaje pytanie W jaki sposób określić wysokość doznanej szkody? Nie wystarczy powiedzenie, że było nam przykro. Ponadto uciążliwość tego rodzaju zdarzenia zależy każdorazowo od indywidualnego doznania turysty oraz jego planów i oczekiwań związanych z urlopem, co dodatkowo komplikuje kwestię ustalenia wysokości i charakteru szkody.
Branża turystyczna posługuje się tzw. Kartą Frankfurcką (lub zamiennie Tabelami Frankfurckimi). Została ona opracowana przez niemiecką Izbę Cywilną Wyższego Sądu Krajowego we Frankfurcie w celu ujednolicenia orzecznictwa sądowego, które w sprawach dotyczących świadczenia usług turystycznych prezentowało znaczne rozbieżności. Jej postanowienia są dość powszechnie stosowane przez niemieckie biura turystyczne i niemieckie sądy.
Ze względu na krytykę Karty (np. nieuwzględnienie turystyki kwalifikowanej) stosuje ją jednak nie wszystkie sądy niemieckie. W Polsce Karta Frankfurcka nie stanowi wprawdzie powszechnie obowiązującego prawa, jednakże zawarte w niej zasady są powszechnie uznawane i wykorzystywane przez biura zajmujące się organizowaniem rekreacji.
| Jeżeli chodzi o polskie sądy - stosowanie Karty nie jest powszechnie przyjętą praktyką, lecz wobec braku innego wymiernego punktu odniesienia stosuje się ją posiłkowo dla oceny wartości np. widoku za oknem. |
W Karcie określone zostały (w skali procentowej) możliwości zredukowania ceny usługi turystycznej w przypadku pojawienia się nieprawidłowości lub niezgodności ze złożoną przez biuro podróży i przyjętą przez klienta ofertą.
